✿• N o K i k O •✿

ลองไปคุ้ยๆหาไฟล์แฟลชที่เคยทำมา

มีแต่ไฟล์ใหญ่ๆอะ เง้อ...ที่เล็กๆก็มีนี่แหละ

ลองเอาไปคิดเลขดูละกัน ใช้งานได้จิงๆน๊า อิอิ

• คลิกที่ link ↓เรย •

  เมื่อวานมีมีตติ้ง Guild •๏ H a j i m e t E ๏• ที่สยาม

อยากไปอะ ฮือๆๆ
อุตส่าห์เตรียมตัวสวยเต็มที่ กะจะไปถ่ายรูป อิอิ
กะจะไปเจอผู้คนที่ไม่เคยเจอ เคยแต่คุยกันในเกม
ที่ไหนได้ ยายแขกหัก ที่บ้านไม่มีคนอยู่ซะงั้น เฮ้อ...
  ไม่เปงไร งานหน้ายังมีเนอะ หุหุ

 มาสเตอร์ •๏ H a j i m e t E ๏• ซนเปง เรย โฮะๆๆ

 ปล. เด๋วคืนนี้มาอัพต่อ อยากบ่นเรื่องเมื่อคืนที่ทำให้เศร้า+เซง
      จนไม่มีอารมณ์จะอัพบลอก  ...

 แต่พอถึงโรงบาล ยายไป X-ray ดู ปรากฎว่า กระดูกข้อมือหัก!
หมอต้องส่งไปให้โรงบาลอีกที่นึงรักษา เพราะว่ายายมีบัตร 30 บาทที่โรงบาลนั้น
(ซึ่งมันอยู่ไกลจากบ้าน ไม่อยากให้ยายนั่งรถนาน) รู้งี้ไปโรงบาลนั้นซะตั้งแต่แรก
ดีกว่าอ่ะ ไม่ต้องเสียเวลา + เสีย 800 ค่าตรวจ ค่ายาหรอก ชิส์

 ตอนแรกนึกว่าโรงบาลนี้จะมีรถไปส่งให้ ที่ไหนได้ มันให้เรานั่งแท็กซี่ไปกันเอง
เออเอาเข้าไป แถมยังต้องเสียเวลานั่งรถกลับบ้านเพื่อไปหาเอกสาร
กะไปหาบัตรทอง 30 บาทของยายอีก ให้มันได้อย่างงี้สิ

 พอไปถึงอีกโรงบาลนึงที่ยายมีบัตรอยู่ หมอบอกว่าจริงๆจะให้ผ่าตัด
แต่เห็นว่ายายอายุมากแล้ว เลยให้ยายเข้าเฝือกแทน จะได้ไม่เป็นอันตาย
ก็ต้องเข้าเฝือกอย่างน้อย 1 เดือน เหอๆๆๆ นั่นก็หมายความว่า
เราก็ต้องอยู่บ้านดูยาย ออกไปไหนไม่ได้ อย่างน้อย 1 เดือน โอวววว

 

 เพิ่งจะออกไปเจอผู้คนได้ไม่นาน ก็ต้องมาหมกตัวอยู่บ้านอีกแล้ว
ซวยแล้วดิ แล้วฟิตเนสชั้นจะทำยังไงเนี่ย เหลือสมาชิกอีกตั้งเดือนนึง
ไหนจะมีตติ้งกิลอีก นัดเลี้ยงรุ่นกะเพื่อนที่เซนต์โยอีก กรำ
แล้ววันงาน TGS 3วัน จะไปทำงานได้มั้ยเนี่ย เฮ้อ...
(ยังไม่รู้เลยเค้าจะให้ทำรึป่าว ถ้าทำจิงๆเด๋วค่อยว่ากัน )

 ก็ไม่มีทางเลือกอะนะ รู้ว่าไม่ควรบ่นแต่ก็ขอซักหน่อยเถอะ
เฮ้อ อยากให้หมากะแมวที่บ้านมาช่วยทำงานบ้านได้จัง อิอิ

ช่วยทำอาหาร  

ช่วยรดน้ำต้นไม้     

 ระหว่างทางที่นั่งแท๊กซี่กลับ รู้สึกใจไม่ค่อยดียังไงไม่รู้
กลัวว่าจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นกับยาย เพราะยายอยู่บ้านคนเดียว
< ยายอายุ 72 สุขภาพก็ไม่ค่อยแข็งแรงอะ ชอบหกล้มบ่อยๆ >
แล้วก็มีจริงๆด้วย....

 กลับมา ยายตะโกนเรียกให้เข้าไปหา 
ยายบอกว่า ตะกี๊เดินสะดุดข้าวตัง (หมาที่บ้าน) หกล้ม
<ข้าวตังมันชอบมานอนเฝ้ายาย นอนขวางหน้าประตูอ่ะ >
เรากะน้องก็ตกใจ ถามว่าเป็นอะไรไหม เจ็บตรงไหน
ยายบอกว่าเจ็บที่มือขวา ยกแขนไม่ขึ้นเลย ไม่มีแรง

 แล้วคิดดู ตอนนั้นทั้งบ้านไม่มีใครอยู่
ยิ่งมาฟังยายบอกอีกว่า ตอนหกล้มยายทรุดลงไปนั่ง
กว่าจะลุกขึ้นได้ก็ตั้งนาน ตอนแรกแขนมันชาไปหมด
แต่ตอนนี้ปวดมาก กินพาราเข้าไปแล้วถึงค่อยยังชั่ว

 พอมองไปที่มือยายแล้วน้ำตาไหลเลยอะ
ข้อมือยายบวมเป่งมาก บวมไปถึงหลังมือเลย
ท่าทางยายคงจะเจ็บมาก เห็นคราบน้ำตาด้วย

 ความรู้สึกผิดมันท่วมท้นอยู่ในใจอะ บอกไม่ถูก
รู้แต่ว่า ถ้าเราไม่ไปดูหนังกัน ไม่กลับดึกก็คงจะดีนะ
ถึงแม้ว่าเราจะห้ามไม่ให้ยายหกล้มไม่ได้
แต่อย่างน้อยยายก็ยังจะพออุ่นใจ ว่ามีลูกหลานอยู่ใกล้ๆ
จะได้มาช่วยพยุง มาช่วยดูแล ไม่ได้ถูกทิ้งไว้อยู่บ้านคนเดียว

 รู้สึกแย่มากๆอะ ถึงบางคนจะบอกว่ามันเป็นอุบัติเหตุก็เถอะ
แล้วก็ข้องใจมากด้วยว่าทำไมเวลาที่พวกเราอยู่บ้านกัน
ไม่เห็นจะเกิดเรื่องอะไร แต่พอพวกเราไม่อยู่ หรือกลับดึกทีไร
จะต้องมีเรื่องทุกที ไม่เข้าใจเหมือนกัน เป็นงี้หลายครั้งมากๆ
จะว่ายายแกล้งก็คงไม่ใช่แน่ๆ สวรรค์กลั่นแกล้ง เหอๆ

 พรุ่งนี้วางโปรแกรมกะน้องไว้ว่าจะไปฟิตเนส ก็คงต้องยกเลิก
เมื่อวานเพิ่งจะคุยกับน้อง ว่าช่วงนี้เราไม่ค่อยจะได้อยู่บ้านกับยายเลย
มีเรื่องให้ออกไปนอกบ้านตลอด ไปฟิตเนส ไปมีตติ้ง ฯลฯ
ดีนะที่ตอนนี้ยายหายแล้ว ดูแลตัวเองได้บ้างแล้ว เราเลยสบายขึ้น
เพิ่งจะพูดไม่ทันไร ก็กลายเปงว่าเราต้องมาอยู่บ้านเฝ้ายายอีกแล้ว เฮ้อ...

 ยังไม่รู้เลยว่าจะพายายไปหาหมอยังไงดี รถก็มีจอดอยู่ที่บ้าน
แต่ดันขับไม่เป็นนี่ รู้สึกทุเรศตัวเองยังไงไม่รู้อะ ว่ามะ
รู้สึกว่าตัวเองทำไมถึงได้แย่แบบนี้นะ เบื่อตัวเองมากๆๆๆๆอ่ะ

 เจอคำถามนี้เข้าไปก็ตอบไม่ถูกเหมือนกัน
แต่บังเอิญนึกถึงเรื่องที่เคยคุยไว้กะน้องนพนานแล้ว
น้องนพเคยบอกไว้  ว่าคนเราน่ะ มันไม่ได้มีแค่ด้านเดียว
เหรียญบาทมันยังมี 2 ด้านเลย คนเรามันก็มีหลายด้าน หลายอารมณ์
แล้วแต่ว่าจะแสดงด้านไหนออกมาให้ใครเห็นมากกว่า
แล้วแต่โอกาส เวลา อารมณ์ และสถานที่ด้วย
ตอนนั้นยังขำอยู่เลยที่น้องนพบอกว่าตัวเองไม่ได้มีแค่ 2 ด้าน
แต่ มี 6 ด้าน เป็นลูกเต๋า อธิบายได้เห็นภาพมากๆ

 ซึ่งเราก็เห็นด้วยกะความคิดนี้นะ ก็เลยบอกเค้าไป
ว่าโลกนี้มันไม่ได้มีแค่สีขาวกับดำหรอก
ถ้าถามว่าเราเป็นแบบไหน สีขาวหรือสีดำ
คำตอบก็คือ เราคงเป็นสีเทามั้ง มีทั้งขาวและดำปนๆอยู่

 แต่ดูเหมือนเค้าคนนั้นจะไม่เข้าใจอ่ะ -*-
เราเองยังสรุปไม่ได้เลยว่าตัวเองเป็นคนแบบไหนกันแน่
เคยพยายามหาคำตอบให้ตัวเองเหมือนกัน แต่ก็ไม่รู้จะหาไปทำไม
ในเมื่อทุกด้านที่เราแสดงออกไป มันก็เป็นตัวเราน่ะแหละ
จะบอกว่าเป็นคนเรียบร้อย ก็ไม่ใช่...
จะบอกว่าเป็นคนลุยๆ กล้าๆ  ก็ไม่ใช่อีก...
คงเป็นคนที่อารมณ์แปรปรวนมั้ง ไม่รู้สิ ช่างมันเถอะ

 ตอนนั่งรถกลับจากหน้าราม นึกยังไงไม่รู้ โทรไปหาพี่เอ๋
คิดถึงอะ ไม่ได้คุยกันนานมากๆ อยากโทรไปหลายทีแล้ว
แต่ก็ไม่รู้ทำไมถึงไม่กล้าโทรไป คงเพราะไม่ได้คุยกันนานมั้ง
ตั้งแต่ที่เราโดนยึดโทสับไปช่วงนึง ไม่ได้ติดต่อใครเลย
อีกอย่าง ตอนนี้พี่เอ๋ก็มีบริษัทของตัวเองที่ต้องดูแล
มีงานมากมายที่ต้องจัดการ ก็ไม่รู้ว่าพี่เอ๋จะยุ่งๆอยู่รึเปล่า

 วันนี้ได้โอกาสเหมาะ จะเม้าท์เรื่อง oakley ลงหนังสือพิมพ์ อิอิ
ตอนแรกเห็นแล้วไม่แน่ใจว่าใช่โอ๊ครึป่าว เพราะเห็นรูปเล็กๆ
ในคอลัมน์ข่าวสังคม เหมือนจะได้ตำแหน่งอะไรซักอย่าง
แต่พอไปหยิบเล่มของอีกวันมาดู คราวนี้เป็นคอลัมน์ใหญ่
ดูไปดูมา เฮ้ย นี่มันโอ๊คนี่หว่า ใช่แน่ๆ ขาวขนาดนี้
มันไปทำอะไรที่ axe acadamy ฟะ (คิดในใจ)
ปล.ถ้าเป็นคนที่รู้จักโอ๊คแล้วจะเข้าใจ ว่าทำไมเราต้องตกใจ
ที่เจอโอ๊คไปเรียนหลักสูตรจีบสาวที่ axe acadamy หุหุ
เพราะโอ๊คเปง ....   <โอ๊คคนกลาง สูงๆ ขาวๆ ตี๋ๆ ใส่แว่น>

 ไปๆมาๆก็เลยคุยยาว โทหาพี่เอ๋ตั้งแต่หน้าราม
คุยจนเรากลับถึงบ้าน เราทำงานบ้านเสร็จ
แต่มีช่วงพักอาบน้ำ + คุยกะคนอื่นอีกซักพักนึง
แล้วก็มาคุยต่อตั้งแต่เที่ยงคืน คุยไปอีกประมาณ 2 ชม. แบตก็หมด
ชาร์จไม่ทัน โฮะๆๆ ( hutch แบตหมดไวมากๆ ห่วยอะ )

 มีเรื่องมากมายที่เราไม่ได้ update กัน รู้สึกดีมากๆ
ถึงแม้ต่างคนต่างแย่งกันจะพูดเรื่องของตัวเอง 555
แต่เราก็รู้สึกว่าเรายังคงไว้ใจพี่เอ๋ได้เสมอ
ที่ผ่านมา พี่เอ๋เป็นเพื่อนที่ดีมากๆๆๆคนหนึ่งของเรา
(เพื่อนที่ดีมากๆมีหลายคน ไว้เอ่ยนามวันหลังนะ อย่าเพิ่งน้อยใจ อิอิ)
ซึ่งเราก็หวังว่าพี่เอ๋จะเป็นเพื่อนที่ดีเหมือนเดิมตลอดไป โฮะๆๆ

รูปพี่เอ๋ ►►

<ไม่ใช่แฟนกันนะ เหอๆ>

     

 

 ปล.วันนี้เขียนยาวแฮะ ไว้แข่งกะนัทสุกี้ดีกว่า อิอิ

ปล2.นัทมาอ่านไวมากกกกก ยังไม่ได้โพสรูปเรย ใจเยงๆ 555